91/6/6 سفر خاطره انگیز به لرستان

          

          

استان لرستان بدلیل تنوع آثار تاریخی، تنوع زیستی ومخصوصا منابع طبیعی بکر و زیبایش یکی از بهترین اهداف گردشی در کشور محسوب می شود. این استان در میان استانهای خوزستان، ایلام، مرکزی، اصفهان، همدان و کرمانشاه قرار گرفته و به نظر من این استان را می توان پایتخت آبشارهای بزرگ و زیبای ایران دانست که از بین آنها آبشارهایی مانند نوژان، وارک، بیشه، سرمرنگ، آب سفید، چکان، و آبشارهای‌پله ای گریت از سرشناس ترین هستند.

همزمانی تعطیلات تابستانی ام با تعطیلی ادارات و کارخانجات تهران به مناسبت برگذاری اجلاس جنبش عدم تعهد فرصتی  مناسب فراهم کرد تا برنامه ای متنوع برای سفر بریزم یکی از آنها دریاچه گهر در استان لرستان بود که تقریبا آخرین فرصت فصل سفر به این دریاچه بود پس غنیمت شمردم و با تعدادی از دوستان سفری به آنجا را ترتیب دادم، این سفر، دومین سفرم به گهر بود به همین دلیل  مناسب دیدم برای تکراری نشدن برنامه ام گزینه های دیگری نیز به آن بگنجانم و در پی تماس با آقای بیات ( ‌یکی از دوستان خوب و همراهان همیشگی انجمن یوزپلنگ ایران ) برای گرفتن اطلاعات تصمیم گرفتیم تا تحت سرپرستی ایشان با گروهشان همراه شده و برنامه بازدید از آبشار آب سفید و آبشار بیشه را نیز در برنامه گنجانده و راهی لرستان شویم. تمام زحمت  برنامه ریزی و هماهنگی این سفر بردوش آقای بیات بود همینجا از ایشان بخاطر همه تلاشها تشکر می کنم.


         

رانندۀ ماشین در بین راه توقفی کرد و مارا با چند تکه نان ساج پخت محلی میهمان کرد که پس از آن همه باد سرد خوردن نان گرم خیلی خوب بود

در ابتدا توضیح بدم که از دو مسیر و بهتر بگم از دو جهت می توانید خود را به دریاچه گهر برسانید. راه اول: از شهر درود و راه دوم: از شهر الیگودرز،  البته این دوراه تفاوتهایی در نوع مسیر و کیفیت آن دارند، مسیر الیگودرز به گهر بیشتر برای گروههایی توصیه می شود که تجربه گذشته را داشته و یا اینکه می خواهند با صعود به ارتفاعات اشترانکوه خود را به دریاچه برسانند همچنین مزیت دیگر این مسیر کوتاه تر و سبکتر بودن نسبی آن در مقایسه با مسیر درود است . حتما اگر قصد رفتن از این مسیر را دارید از راهنمایان محلی استفاده کنید. زیرا باید از الیگودرز با ماشین در حدود سه ساعتی‌ را در میان کوه و کمر رانندگی کنید که قطعاً نیاز به راهنما دارید. از آخرین نقطه ماشین رو ( این محل به نام قبرستان معروف است ) تازه پیاده روی شما ( حدود 4 الی 5 ساعت روی آن حساب کنید ) شروع  می شود و پس از طی مسیری بدون فراز و نشیب زیاد از سمت شرق دریاچه وارد حریم دریاچه خواهید شد. ما نیز توسط دو دستگاه وانت همین مسیر را طی کردیم البته صبح پس از حرکت از محل اقامت ابتدا به آبشار آب سفید رفتیم.

                 

 

علی چراغی در حال پر کردن قمقمه از چشمه پر

--------------------------------------------------------------------------

 

نقشه مسیر در گوگل مپ لطفاً تا بارگذاری کامل شکیبا باشید

 


View Larger Map

 

آبشار آب سفید

در پنجاه کیلومتری شهرستان الیگودرز در منطقه ای به نام پشتکوه زلفی واقع شده است. ارتفاع این آبشار حدود پنجاه متر و پهنای آن در فصل پر آبی حدود پانزده متر می باشد. مسیر دسترسی به آبشار از روستاهای کاکلستان و قلیان است. رودخانه دائمی آب سفید به طول هفده کیلومتر از این محل در دامنه کوه های کازینستان و حرا، سرچشمه گرفته و در انتها به رودخانه کاکلستان می ریزد.  ( کتاب آبشارهای ایران- مجیداسکندرری)

         

آبشار آب سفید

                          

                          

 

برنامه سفر ما اینصورت بود که ابتدا به آبشار آب سفید رفته سپس از مسیر الیگودرز خود را به دریاچه گهر رساندیم و بعد از راه درود به شهر درود و سپس به آبشار بیشه رفتیم.

         

 

زمان تقریبی طی مسیر از الیگودرز تا آبشار آب سفید حدود 5/2 ساعت است تمام این مدت را پشت وانت بودیم و البته نم بارانی صبحگاهی نیز ما را غافلگیر کرد که خوشبختانه زود تمام شد. پس از رسیدن صبحانه را در کنار آبشار آب سفید خوردیم ( البته بیشتر به نهار نزدیک بود تا صبحانه ) و ساعتی را در کنار آن به گشت و گذار و عکاسی سپری کردیم.

                        

                        

لمس طبیعت با تمام وجود

برای اینکه نور را از دست ندهیم ساعتی از ظهر گذشته بود که به راه افتادیم و خودمان را برای سه ساعت وانت نشینی با فراز و نشیب در جاده خاکی آماده کردیم. البته بعد از گذشت زمانی نظرمان برگشت چون جاده نسبتاً خوبی بود.

         

 

در تمام طول مسیر با سیاه چادرهای عشایر مواجه خواهید شد و البته گله های بزرگ آنها که گاهی در حال عبور از روی جاده هستند، پس مراقب آنها باشید. گاهی هنگام عبور از کنار چادرها ساکنان آن مارا با سلامی و تکان دادن دستی میهمان می کردند.

 

بالاخره به آخرین نقطه ماشین رو رسیدیم همان مکانی که به نام قبرستان نام بردم، وقت تنبلی به پایان رسید و دیگر زمان عرق ریختن و کوله کشی بود.  جای همه دوستان  خالی نهار که خوردیم به سرعت به راه افتادیم.

 

زمان تقریبی این مسیر حدود 4 ساعت است البته با کمی تلرانس، بستگی به گروه دارد. لوازم گروه ما بسیار زیاد بود بطوری که هر شخص اضافه بر کوله پشتی مجبور به حمل باری در خور جسه و بنیه اش بر روی دست بود. و چون تعداد آقایان گروه کم بود بارهای سنگین تر نصیب آقایان شد. همین مسئله باعث کاهش سرعت و افزایش میزان استراحت بین راهی شد. همین جا هم از دوست خوبم حسین امیر پور عزیز تشکر می کنم که همراه من تا آخرین لحظه کمک کرد تا بد بارترین بسته که همون کیسه قایق بود را با هم حمل کنیم.

 

خستگی به سرعت در حال افزایش بود و از طرفی هم نور درحال کاهش پس چاره ای نبود جز اینکه هرچه سریعتر به مقصد برسیم

یک ساعت اول راهپیمایی هنوز خستگی چیره نشده بود پس با دیدن سوژه ذوقی از خودم نشان می دادم و لی پس از مدتی دیگه قید عکاسی رو زدم

 مجبور شدیم گروه را به دو قسمت تقسیم کنیم، عده ای جلوتر رفته و پس از دیدن دریاچه لوازم خود را بگذارند و برای کمک به عقب مانده ها برگردند.  بالاخر هوا تاریک شد. البته راه زیادی نمانده بود و پس از طی نیم ساعت در تاریکی به دریاچه رسیدیم. زیبایی های دریاچه در تاریکی فرو رفته بود.کمپ را برقرار کردیم و پس از صرف شام زمان زیادی طول نکشید که بچه ها یکی یکی داخل چادر ها رفتند تا بخوابند. همه خسته بودند بهتر بود برای استفاده از روز آینده استراحت می کردند.

--------------------------------------------------------------------------------------------

دریاچه گهر

 

کمپ ما در کنار ساحل شرقی دریاچه

صبح که همراهان ما یکی پس از دیگری بیدار می شدند،  با دیدن دریاچه تاکید می کردند که خستگی و راه روز قبل ارزش دیدن این مکان را داشته است. ساعت 7 صبح مثل همیشه آقای بیات سرحال و پر انرژی قایق را در آورد و دست به کار بادکردن آن شد. به قول ایشون باید طلوع خورشید را از روی دریاچه عکاسی می کردیم، و البته این کار را هم انجام دادیم . فقط می تونم بگم جای همه شما خالی بود.

              

 

                   

                   

این پرنده های کوچولو به همه جا سرک میکشیدن از ظرف غذا بگیرید تا جیب لباس از درخت آویزان شده

 

در نبود ماشین و زندگی ماشینی شهر می توان قلب تپنده آسمان را دید

 

گیاهانی که در دو عکس فوق دیده می شوند همانند جنگلی در زیر آب با درختانی  پر شاخ و برگ خود را از بستر دریاچه به سطح آب کشانده بودند تا هرچه بیشتر از نور خورشید بهره ببرند. زلالی آب و امواج ملایم آن زیبایی مسحور کننده ای از این جنگل انبوه در پیش چشمان بیننده قرار میداد.

 

عمده آب دریاچه از چشمه های زیر دریاچه و آب برف های زمستانی تأمین می شود به همین دلیل آب آن زلال و تقریباً سرد است بطوری که اگر در نیمه تابستان نیز به منطقه سفر کنید شنا در آب آن کار آسانی نخواهد بود مخصوصاً  اگر مثل من کمی هم سرمایی باشید که دیگر کار بسیار سختی در پیش خواهید داشت. نه می توان از خیر شنا در چنین آبی گذشت و نه می توان سرمای آن را تحمل کرد.

زیبایی های اطراف دریاچه

چشم اندازی از ساحل شرقی دریاچه در میانه روز

 

دریاچه گهر یکی از اهداف برای ماهیگیران می باشد. ماهیگیرانی که تمام روز را در کنار سواحل آرام و بکر این دریاچه می نشینند و با حوصله به صید ماهی منحصر به فرد این دریاچه یعنی قزل آلای رنگین کمان و قزل آلای خال قرمز  می پردازند. ماهیهای این دریاچه بسیار پر تحرک و پر جست و خیز هستند بطوری که بارها و بارها در زمان قایق سواری ماهیانی را مشاهده کردیم که برای بازی و یا شکار پشه ای از سطح آب از دورن آن به بیرون جست میزدند و به چشم بر هم زدنی ازدیده ها دور می شدند.

 

حاصل تلاش یک ماهیگیر جوان

البته باید گوشزد کنم که برای ماهیگیری حتما باید مجوز آنرا از پاسگاه محیط زیست تهیه کنید در غیر این صورت اگر در زمان صید بدون مجوز مشاهده شوید با شما برخورد خواهند کرد پس بهتر است برای اطمینان و البته حفظ محیط زیست حتما مجوز تهیه کنید. شما می توانید به ازای صید چند قطعه ماهی مبلغی ناچیز پرداخت نمایید. ( قیمت پروانه صید هر سال تغییر می کند. متأسفانه امسال نپرسیدم تا به اطلاع برسانم ولی دو سال قبل که به این منطقه آمدم به ازاء صید 3 قطعه در حدود 6 هزار تومان بود ).

 

هرکدام از دوستان به نوعی روز را سپری می کرد، گروهی مشغول قایق سواری و کشف سواحل ناشناخته تر دریاچه شده بودند. برخی به بازی گروهی سرگرم بودند. چند نفر هم شنا در آب سرد دریاچه را ترجیح می داند. من و علی سلامت نیز مدتی را با استتار مشغول عکاسی از پرندگان منطقه بودیم.

 

بعد از ظهر و پس از صرف نهار و استراحتی مختصر تصمیم گرفتیم تا کمپ را جمع کنیم و با کمک قایق تمام لوازم را به سمت دیگر دریاچه منتقل کنیم و اعضاء گروه نیز از حاشیه دریاچه خود را به ساحل غربی برسانند، و برای سرعت و از دست ندادن زمان شب را در طرف دیگر دریاچه بمانیم و صبح زود به سمت درود به راه افتیم.

 

من و حسین امیرپور درحال انتقال لوازم به سمت دیگر دریاچه

نکته ای که میتوان در اینجا اضافه کرد این است که مسیر درود فاصله  بیشتری نسبت به مسیر الیگودرز دارد، اما درود مسیر اصلی ورود به دریاچه است و از امنیت بیشتری برخوردار است و مهمترین نکته اینست که شما می توانید برای حمل بار و یا انسان به دریاچه و یا بالعکس حیوانات بار بر ( الاغ، قاطر، اسب ) کرایه کنید. نرخ ثابتی وجود ندارد ولی حدود 27 تا 30 هزار تومان برای الاغ و همین طور هرچه حیوان قوی تری بخواهید قیمت بالاتر میرود.

عکس یادگاری قبل از حرکت به سمت غرب دریاچه

 

پس از رسیدن محل اقامت شبانه را مشخص و چادرهایمان را بر پا کردیم برای تسریع در کار آقای بیات سه الاغ کرایه و با صاحب آن قول و قرار را گذاشت تا ساعت 4 صبح در کنار کمپ ما حاضر شود و پس از بار زدن لوازم به سرعت حرکت کنیم.

حدود ساعت 5 صبح و گروه چراغ بدست در تاریکی به سمت درور در حرکت

بار زدن حیوانات یک ساعتی به طول انجامید و من و علی چراغی برای کند نشدن سرعت کنترل حیوانات را بدستگرفته و براه افتادیم

حتما در زمان حرکت بارها را کنترل کنید چون امکان شل شدن طنابها و افتادن آنها بسیار زیاد است

بدلیل سرمای هوا مجبور به رعایت حال همراهان بودیم پس کمی استراحت لازم بود

طلوع خورشید گرما بخش

سربالایی معروف پنبه کار در زیر پای فاتحان آن

 ساعت 4:30 صبح از کنار دریاچه حرکت کردیم و در ساعت 11:30 ظهر به مقصد که همان سرچشمه است رسیدیم آنجا توسط وانتهایی که از قبل هماهنگ شده بودند به درود رفتیم و در مدرسه ای مستقر شدیم تا پس از استراحتی مختصر و استحمام عازم آبشار بیشه شویم. برای دیدن آبشار بیشه باید از طریق راه آهن درود و پس از سوار شدن قطار محلی پس از طی مسیری 40 دقیقه ای در ایستگاه بیشه از قطار پیاده شوید. از اینجا به بعد پیدا کردن آبشار بسیار آسان است، زیرا پس از خروج از ایستگاه مسیری پیاده رو شما را مستقیم به کنار آبشار و تفرجگاه آن می رساند.

 ------------------------------------------------------------------------------------

آبشار بیشه

 

در بدو ورود به دریاچه و با مشاهده شرایط آن تمام ذهنیت من و همراهانم دگرگون شد. متأسفانه شرایط نگهداری و همچنین بازدید به اندازه ای مردم به اندازه ای غیر مسئولانه بود که فکر می کنم اگر شما نیز به جای من بودید بخود اجازه گفتن این گله ها را می دادید. سعی کردم از زاویه ای عکس بگیرم تا زیبایی این جاذبه طبیعی دیده شود، ولی با تأسف باید بگم که چهره واقعی این محل در عکسهای پایین کاملاً مشهود است.

 وجود جمعیت بسیار زیاد بدون کوچکترین حریم برای آبشار و از همه شگفت انگیز تر ایجاد قلیانسرایی در کنار آبشار باعث بیدایش چنین منظره ای شده است.

 

بدون شرح!!!!!!

پس مشاهده آبشار بیشه مسیر رفته را بازگشتیم یعنی دوباره قطار سوارشده و به درود بازگشتیم. برگشتمان به تهران نیز با قطار بود که پس از بازگشت تنها فرصت جمع کردن لوازم را داشتیم. ساعت 8 با قطار به سمت تهران به راه افتادیم . در قطار تلفنی به من شد که متوجه شدم فردا باید به کاشان بروم ....

تقریباً بدون شرح!!

 -----------------------------------------------------------------------------------

معرفی کتاب

کتاب آبشارهای ایران تألیف آقای مجید اسکندری چاپ انتشارات ایرانشناسی

---------------------------------------------------------------------------

نگارخانه

 

پیروز و سربلند باشید



تاريخ : ۱۳٩۱/٩/۱٥ | ٧:٤۸ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش ملکی مجد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.