30/4/91 گشتی در لواسان و دشت هویج

         

         


 

         

بعداز گذراندن یک هفته ی پر کار و پر استرس، در آخرین روز کاری دوست خوبم مصطفی میرزایی پیشنهاد داد که به همراه جمعی از دوستان دیگر به دشت هویج برویم، من هم با توجه به اینکه برنامه ای نداشتم استقبال کردم، البته باید بگم که استقبال من برای مصطفی و همسر محترمش باعث دردسر شد. چون برای سرعت بخشیدن به برنامه قرار شد به همراه یکی دیگر از دوستان شب به منزل آنها رفته و صبح زود از تهران حرکت کنیم ( با درنظر گرفتن اینکه ما ساکن کرج هستیم وقت زیادی را از دست خواهیم داد ) خلاصه اینکه اون شب حسابی مارو با مهمان نوازیه گرمشون خجالت زده کردند.

صبح زود بیدار و با پیدایش اولین نشانه های نور خورشید اماده رفتن شدیم. وقتی از پنجره خانه بیرون را تماشا کردم با شگفتی دماوند را دیدم که استوار و خندان نوید یک روز بیادماندنی را به ما می دهد.

         

صبح زود به راه افتادیم و طبق قرار سه نفر دیگر از دوستان از مقابل ترمینال شرق به ما پیوسته و دستجمعی به سمت افجه به راه افتادیم. من نمیدونم از کجا سفرتان را شروع خواهید کرد ولی بهترین راه اتوبان شهید بابایی و سپس جاده لشگرک است. خوشبختانه تقریباً کل مسیر تابلوهایی برای راهنمایی نصب شده و پس از قرار گرفتن در مسیر لواسان و با دنبال کردن مسیر از روی تابلوها به راحتی می توانید افجه را پیدا کنید. دقت داشته باشید که برای رفتن به دشت هویج باید پس از رسیدن به افجه از آن عبور کنید و جاده را ادامه داده تا به دوراهی برسید.

         

نشانه بارز و شاخص این دوراهی پل بتونی است که به سمت راست رفته و از روی رودخانه گذر می کند اگر آسفالت را ادامه دهید از روی آن خواهید گشت و البته راه شما این نیست، مسیر دشت هویج راه خاکی ای است که درست در مقابل همان جاده ادامه دارد. پس برای رسیدن کمی از سرعت خود کاسته تا به ماشین صدمه نزنید و راه خاکی را ادامه دهید. نکته جالب سفر ما این بود که گروه ما به اشتباه راه آسفالته را ادامه دادیم و در روستای بعد از داخل کوچه باغها خود را به محلی برای پارک ماشین رسانده و آماده پیاده روی شدیم.

         

با اندکی پیاده روی از میان باغها متوجه شدیم که مسیر اشتباه است ( البته اشتباه اشتباه نبود ولی کمی پر پیچ و خم تراز راه اصلی خواهد بود )، پس کمی راه پیموده شده را برگشته و به اجماع آراء تصمیم گرفته شد تا صبحانه را بخوریم و سپس به سمت دشت هویج واقعی به را افتیم.

                                       

                                                    سفره صبحانه پس از اتمام پروژه

         

 جای شما بسیار خالی  بود، صبحانه مفصلی که اینبار نیز مصطفی و همسرش زحمت مهیا کردنشو کشیده بودند با کلی خنده و سرو صدا خوردیم و دوباره سوار بر ماشینها به راه افتادیم و پس از رسیدن به دوراهی جاده خاکی را ادامه دادیم .  

         

         

                                به صف شدن بچه ها برای حضور غیاب پس از گم شدن در راه

         

                             واقعا می خوام بدونم دلتون اومد بدون من عکس بگیرید؟

         

مسیر خاکی ای‌که باید طی گردد خیلی زیاد نیست، به فاصله کمی رانندگی، فضای‌ بازی در مقابل شما قرار می گیرد که می توان ماشینها را در جای مناسبی پارک کرده و راه افتاد. از اینجا دوراه پیش روست، راهی که ماشین رو و خاکی است که از سمت راست در دل کوه پیچیده و به بالا می رود، البته گذر از آن برای اتومبیلهای سواری قطعاً مشکل خواهد بود. اگر این جاده خاکی ماشین رو را که از میانه های راه ماشین هم به راحتی قادر به رفتن در آن نیست ادامه دهید و تا به انتها برسانید از دشت هویج سر در خواهید آورد. راه دیگر راهیست که از میان دره و از کنار رودخانه ( خلاف جهت آب ) حرکت کنید و دره را تا انتها رفته و در آخر نیز پس از گذر از باغهای میان دره به همان راه ماشین رویی خواهید رسید که قبل گفته شد. پیشنهاد من مسیر ماشین روست.

        

ما در ابتدا از دره شروع کردیم و در میانه راه با میانبر زدن، خود را به مسیر خاکی بالا رساندیم. البته با اینکه راه سنگینی نبود ولی به دلیل گرما سرعت حرکت کم شده بود متاسفانه گمراه شدن صبح باعث از دست رفتن زمان و خوردن به گرما شد.

         

              این مسیر همان راه ماشین رویی است که در بالاتر توضیح داده شد.

         

            

         

بعد از میانبر از دره خود را بالارسانده و جاده را ادامه دادیم  جاده ای که درست از میان بخشی از باغهای این منطقه می گذرد. در زمان حضورمان که مصادف شده بود با برداشت محصول، از این گذر درختانی دیدم بس بربار و میوه هایی که باید بگم سالها بود مانندش رو ندیده بودم، محصول اصلی اینجا گیلاس، آلو، گردو، سیب و ..... می باشد. هم اکنون فصل گیلاس و آلبالوست. جای شما خالی همینطور که درمیان این مسیر به جلو پیش می رفتیم ناخنکی به درختان تا کمر آویزان شده در میان جاده هم می زدیم ( البته لازم به ذکر است رعایت حریم باغ و احترام به زحمت مالکین مد نظر همه اعضاء گروه بود و فقط به چیدن چند دانه گیلاس اکتفا می شد وباغداران نیز با مناعت طبع، خود نیز بفرمایی به ما میزدند.) تقریباً تمام باغداران در باغشان حضور و با جنب وجوشی وصف ناپذیر مشغول برداشت محصول بودند.

         

                                        

جویی که آب چشمه ای در همان نزدیکی را برای مصارف باغداران به آنجا هدایت می کرد،شیر آب لوله کشی شده ای هم در کنار آن برای استفاده بهداشتی نصب بود. در کنار آن چنان خنک بود که مجبورمان کردکمی در کنارش استراحت کنیم

         

                     این گلهای زیبا از طرف من و دوستانم تقدیم به شما

         

         

          معلوم نیست بچه ها چی روزمین دیده اند که اینقدر توجه آنها را به خود جلب کرده

         

هوا و محیط مفرح کوهستان بر رو‍ حیه همه ما تأثیر مثبت داشت. صدای خنده بچه ها با صدای پرندگان در هم می آویخت

         

این آبشار که نفهمیدم اسمش چیه مشرف بر دشت هویج واقع شده اگر زمان بیشتری برای توقف داشتیم  قطعاً یکی از گزینه های خوب برای گشت در اطراف دشت بود. امیدوارم شما زود تر از ما برسید و فرصت سر زدن به این آبشار زیبا را داشته باشید.

         

                    و بالاخره دشت بدون هویجی که مارا تا به اینجا کشانده بود رخ نمود

         

            

                                                    روح زندگی را می توان حس کرد

           

         

                              همه سر سفره نهار ( بفرمائید )

         

سایه ساری که برای ساکن شدن در نظر گرفته شد نمایی بسیار زیبا از دشت در مقابلمان قرار داده بود

         

                                                                  وداع با دشت

            

         

                                                         باغهای میوه در مسیر

                               

                                                     به پیشنهاد مصطفی پایی به آب زدیم

         

عکسی از کلیه عوامل که در پشت صحنه و جلوی صحنه ما را برای اجرای این برنامه یاری کردند

                                

        باغداران گیلاسها را درجه بندی و در جعبه ها قرار می دادند تا راهی بازار میوه شود

         

                                                                           بدون شرح!

         

                                                   پیروز و سربلند باشید



تاريخ : ۱۳٩۱/٧/٩ | ۱۱:٢٦ ‎ب.ظ | نویسنده : آرش ملکی مجد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.